خانه / فروشگاه تاسیسات پیمان / تصفیه آب / سختی گیر و رسوب زدا

سختی گیر و رسوب زدا

سختی گیر

سختی آب چیست و چه مشکلاتی ایجاد میکند؟

سختی گیر راه حلی مناسب برای رفع سختی آب است. سختی آب یکی از عوامل اصلی در ایجاد رسوب بر روی جداره تجهیزات صنعتی و تاسیساتی است می باشد. تشکیل این نوع رسوبات باعث بروز مشکلات مختلفی در این سیستمها میشود. از جمله‌­ی این مشکلات میتوان به گرفتگی درون لوله های انتقال آب، خوردگی تجهیزات، کاهش امکان انتقال و تبادل حرارت در دیگهای بخار، منابع کوییل دار و مبدلهای حرارتی و … اشاره کرد.

مشاهده محصولات سختی گیر

این رسوبات ناشی از وجود نمکهایی در آب هستند که از ترکیب کاتیونهایی چون کلسیم و منیزیم و آنیونهایی چون بی کربنات، سولفات، نیترات و … تشکیل می‌شوند. ترکیبات مربوط به بی‌کربنات کلسیم و منیزیم را سختی موقت می‌نامند. و ترکیبات مربوط به سولفات، کلرور و نیترات کلسیم یا منیزیم را سختی‌دائم می‌نامند. مجموع سختی‌ دائم و سختی‌ موقت، سختی کل نام دارد. سختی گیر ها راه حل‌هایی برای این معضل ارائه می‌دهند.

سختی گیر چگونه مشکل سختی آب را برطرف میکند؟

برای حل مشکل رسوب گذاری آب باید عامل ایجاد آن یعنی سختی را کنترل کرد. برای این امر روشهای گوناگونی وجود دارد و از انواع سختی گیر های زیر میتوان استفاده نمود.

1- سختی گیر رزینی:

یکی از روشهای متداول استفاده از سختی گیرهای رزینی است. در این نوع سیستم آب تحت فشار از میان رزینهای کاتیونی عبور داده میشود. درواقع رزین با جذب کلسیم و منیزیم آب، عامل اصلی رسوب گذاری را از آب حذف میکند. ولی در عوض برای ایجاد تعادل یونی در آب به ازای هر یون دو ظرفیتی کلیسم و منیزیم، دو یون تک ظرفیتی سدیم را به آب پس میدهد. این عمل را تبادل یون و این نوع سختی گیر را سختی گیر تبادل یونی یا همان  exchange  ionمی نامند.

از مزایای استفاده از این روش میتوان حذف کامل عوامل سختی ساز آب و برگشت ناپذیر بودن سختی آب را نام برد(سیستمهای مغناطیسی این مزیت را ندارند). قابل احیا بودن رزین و استفاده مجدد از آن در دوره‌های طولانی از دیگر مزایای این روش است. نیاز به انجام عملیات احیا در زمان اشباع رزین و نیاز به وجود اوپراتور، از معایب این مدل‌ها است. هرچند در سالهای اخیر بدلیل ورود سختی گیر رزینی تمام اتوماتیک این مشکل برطرف شده است.

سختی گیر رزینی

2- سختی گیر مغناطیسی و آلتراسونیک:

استفاده از رسوبزداهایی به شکل سختی گیر های مغناطیسی و الکترومغناطیسی و آلتراسونیک در سالهای اخیر بسیار رایج شده است. نحوه عملکرد سختی گیر مغناطیسی و الکترومغناطیسی به این شکل است که یونهای درون آب با عبور از یک میدان مغناطیسی قوی به حالت غیرفعال در می‌آید. و در درون آب معلق می‌شوند و دیگر رسوب نمی‌کنند. هر چند در این سیستم آب پس از مدت زمان طولانی و یا ایجاد شوک به شکل ضربه یا تغییر دما مجددا به حالت اول باز می‌گردد. لذا باید از این مدل سختی گیر در سیکل های گردشی و یا مسیرهایی که آب به طور کامل از سیستم خارج و مصرف میشود استفاده نمود. از مزایای این سیستم میتوان کوچک بودن و عدم نیاز به نگهداری و یا وجود شخصی به عنوان اپراتور را نام برد.

سختی گیر مغناطیسی

انواع مختلف سختی گیر با توجه به جنس بدنه

سختی گیر می‌تواند با توجه به ظرفیت و میزان فشار تعریف شده در پروژه مورد نظر از جنس فایبرگلاس (FRP) و یا فولاد گالوانیزه باشند که در هر دو حالت تحت فشار (به طور معمول بین 3 تا 7 بار) و به شکل یک استوانه عمودی ساخته می‌شوند.

سختی گیر فایبر گلاس

استفاده از فایبر گلاس در بدنه سختی گیر مزایای فراوانی دارد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. اما به صورت کلی فایبرگلاس نوعی ماده کامپوزیت است که از دو ماده فیبر یا الیاف تقویتی و رزین که این الیاف تقویتی را احاطه میکنند، تشکیل شده باشد.

FRP  یاFiber Reinforced Plastic  فیبرهای تقویت شده پلاستیکی (پلیمری) هستند که در صورت استفاده در بدنه سختی گیر مزایای فراوانی ایجاد میکند. از جمله مزایای بدنه فایبر گلاس می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • مقاومت در برابر خوردگی در مقابل مواد شمیایی اسیدی و بازی
  • عایق بودن
  • تنوع رنگ و ماندگاری بالا (به طور معمول سختی گیر ها با جنس بدنه FRP در دو رنگ سفید و آبی استفاده میشوند)
  • وزن کم
  • تحمل فشار بالا (فشار تست در سختی گیر های FRP معمولا 10 بار می‌باشد)
  • مقاومت کششی بالا
  • نفوذ ناپذیری مغناطیسی
  • امکان تقویت به صورت خارجی

به صورت کلی سختی گیر با جنس بدنه FRP  در ظرفیت‌های پایین کاربرد و محبوبیت بیشتری دارند.

 

سختی گیر فلزی

سختی گیر فلزی از جنس فولاد گالوانیزه شده و به صورت استوانه عمودی ساخته می‌شوند.

فولاد استفاده شده در سختی گیر فلزی گالوانیزه میتواند با توجه به کاربرد، ترکیبی از آلیاژهای مختلفی مانند کروم، وانادیوم، نیکل و… باشد. که به روش غوطه وری گرم در وان روی مذاب و در دمای 460 درجه سانتی گراد ایجاد می‌شود.

این نوع از فرآوری (گالوانیزاسیون)، فولاد را نسبت به زنگ زدگی به شدت مقاوم می‌کند و با توجه به آلیاژ فولادی استفاده شده، مقاومت کششی تا 4200 نیوتون بر متر مربع را ایجاد می‌کند. فشار تست نیز در سختی گیر های فلزی 20 بار ( در سختی گیرهای FRP 10 بار) می‌باشد.

سختی گیر فلزی گالوانیزه به طور معمول برای ظرفیت های بالاتر استفاده می‌شوند.

 

واحد گرین در سختی گیر های آب

واحد گرین grain  را معمولاً در کنار نام سختی گیرها مشاهده می‌کنیم اما گرین چه واحدی است و تاریخچه آن چیست؟

گرین یک واحد اندازه‌گیری است که در صنایع مختلف از آن استفاده می‌کنند. واحد گرین یک واحد اندازه گیری بسیار قدیمی است، که از عصر برنز قدمت دارد. همچنین در گذشته پایه قانونی سیستم های وزن سنتی در انگلیس بوده و بر اساس وزن یک دانه غلات ایده آل است. که میانگین وزن توده‌های دانه گندم و جو بخشی از تعاریف قانونی واحد این جرم بوده‌اند.

این واحد دقیقا معادل 64.79891 میلی گرم است، اما در سختی گیر آب از آن به عنوان ظرفیت سختی گیری استفاده می‌گردد به این صورت که در آمریکا و کانادا میزان سختی آب را با یکای گرین در گالن ((gpg بیان میکنند که هر (gpg)  معادل   ppmمی‌باشد.

پس یک سختی گیر با ظرفیت 60.000 گرین می تواند 60.000 گالن با سختی 1gpg  را رسوب زدایی و سختی گیری کرده و سپس وارد سیکل احیا گردد. که در واقع معادل 3.84 کیلوگرم از رسوبات و مواد سختی زا در آب است.

نحوه نگهداری از سختی گیر های رزینی

معمولا رزین کاتیونی به عنوان ماده مصرفی و البته قابل احیا سختی گیر رزینی، برای احیا در آب نمک گذاشته میشود و یا با عبور جریان آب نمک از آن احیا می‌گردد. در صورت استفاده صحیح از رزین کاتیونی، پس از گذشت 5 الی 10 سال نیاز به تعویض دارد.

اما مواردی هست که باعث کاهش طول عمر رزین کاتیونی در سختی گیر آب، کاهش راندمان رزین کاتیونی و یا پایین آمدن کیفیت آب خروجی از سختی گیر رزینی می‌گردد که باید به آن توجه کرد.

  • به فکر استرلیزه کردن رزین کاتیونی سختی گیر نباشید!

از آنجایی که رزین کاتیونی در یک محیط تاریک و مرطوب قرار دارد که در واقع محیطی مناسب برای رشد باکتری ها ( اکثرا باکتری های بدون ضرر) می‌باشد، بعضا مشاهده شده که جهت پاکسازی آن، رزین کاتیونی در آب 100 درجه سانتی گراد قرار داده میشود که این کار باعث بروز آسیب در رزین کاتیونی خواهد شد.

همینطور استفاده از مواد شیمیایی به منظور پاکسازی فیلتر رزین کاتیونی باعث ایجاد واکنش‌های شیمیایی ودر نتیجه ایجاد مواد سرطان زا و ورود آنها به آب خروجی سختی گیر می‌گردد.

پس توصیه می‌گردد به دنبال استرلیزه کردن و یا پاکسازی رزین کاتیونی نباشید.

  • عایق بندی در فصول سرد را فراموش نکنید.

از آنجایی که رزین‌ های کاتیونی در فصول سرد سال یخ می‌زنند و این یخ زدگی باعث ایجاد آسیب در سختی گیر می‌گردد، عایق بندی موضوع مهمی در افزایش طول عمر رزین کاتیونی و همچنین سختی گیر رزینی می‌باشد. چرا که با انبساط آب در اثر یخ زدگی به تانک و لوله ها آسیب می‌رسد و باعث ایجاد ترک در آنها خواهد گردید.

  • در صورت وجود گل و لای و یا ذرات معلق، از سیستم فیلتراسیون در مسیر جریان آب ورودی استفاده کنید.

با پاک سازی آب بسیار کدر و یا حاوی گل و لای، به وسیله فیلترهای شنی و یا فیلترهای کربنی و استفاده ازآنها در مسیر ورودی به سختی گیر رزینی، عمر رزین کاتیونی دستگاه سختی گیر را بالا ببرید.

  • از سنگ نمک با خلوص پایین استفاده نکنید.

این کار باعث کاهش کارایی رزین کاتیونی در سختی گیر رزینی می‌گردد. چرا که ظرفیت تبادل یونی آن را کاهش می‌دهد.

  • احیا رزین کاتیونی در بازه های کوتاه تر.

بازه‌های زمانی کوتاه‌تر برای احیا رزین کاتیونی در سختی گیر در نظر بگیرید چرا که باعث اشباع نشدن رزین کاتیونی از یون‌های سخت خواهد شد و کارایی خود را دیرتر از دست می‌دهد.

و در آخر اینکه برای افزایش طول عمر رزین باید از واکنش کلر با رزین کاتیونی جلوگیری کرد. به این منظور توصیه می‌شود از گرانول کربنی برای این کار استفاده شود.

جهت انتخاب سختی گیر و رسوب زدای مناسب میتوانید از خدمات مشاوره کارشناسان تاسیسات پیمان استفاده نمایید.

آب و تصفیه آب

  • معنای آلودگی آب

آلودگی آب به هرگونه ناخالصی موجود در آب گفته می شود که باعث شود آب برای مصرف مورد نظر، مناسب نباشد. این ناخالصی ممکن است شامل مواد معلق مانند شن و ماسه و یا مواد محلول یعنی یون ها باشد. همچنین تغییر در شرایط دما و ph و حالت آب نیز از دیگر حالات آلودگی آب می باشد.

آلودگی آب با توجه به مورد مصرف آن مشخص می شود. بعنوان مثال آب با مواد محلول و tds مناسب برای آشامیدن ممکن است دارای سختی بالا باشد و برای مصارف صنعتی مانند دیگ بخار مناسب نباشد. در نتیجه این آب برای استفاده در دیگ بخار اصطلاحا آلوده است. جهت حذف یا کاهش آلودگی آب و رساندن آن به استاندارد مورد نیاز باید از روش تصفیه مناسب مانند سختی گیر رزینی بهره برد.

  • لزوم پرداختن به آب

استفاده از آب و تصفیه آن برای امور روزمره انسان، امری گریز ناپذیر است. علاوه بر انسان سایر موجودات زنده مانند گیاهان و جانوران نیز به آب سالم نیازمندند. تامین آب سالم برای صنعت کشاورزی و دامداری از اصول اولیه این صنایع می باشد. علاوه بر اینها استفاده از آب مناسب در سیستم های تاسیساتی و حرارتی و برودتی، تضمین کننده صحت کارکرد این دستگاه ها می باشد. بسیاری از صنایع مانند صنایع غذایی، لبنی، نفت، گاز، پتروشیمی، لباس و …  وابستگی کامل به آب دارند. هریک از صنایع نیازمند آب با کیفیت مشخصی است که توسط مراکز تحقیقاتی ارائه می شود. به همین دلیل در بیشتر صنایع استفاده از دستگاه تصفیه آب صنعتی جز جدا ناپذیر سیستم تاسیسات می باشد.

استفاده از آب آلوده که مشکلات میکروبی داشته باشد و میکروارگانیزم های موجود در آن از حد استاندارد بالاتر باشد برای موجودات زنده اعم از انسان و حیوانات مضر است. این آب می تواند باعث بروز انواع بیماری ها گردد.

همچنین استفاده از آب با سختی بالا در صنایع، رسوب گذاری را افزایش داده و راندمان دستگاه ها و عمر مفید آنها را کاهش می دهد. در بسیاری از صنایع مخصوصا قبل از دستگاه های گرمایشی با استفاده از سختی گیر رزینی میتوان سختی آب را کاهش داد.

  • ناخالصی های آب

منابع آب موجود در کره زمین به دو دسته آب شور و آب شیرین تقسیم می شود که تنها 3 درصد از آب ها شیرین می باشد. آب شیرین در رودخانه ها، دریاچه ها و یا سفره های زیرزمینی ذخیره شده است. آب در یک سیکل از اقیانوس ها تبخیر شده و به صورت ابر در می آید. سپس بصورت بارش به سطح زمین بر میگردد. این آب تقریبا خالص می باشد اما به محض وارد شدن به رودخانه ها و یا عبور از لایه های خاک، آلودگی در آن بالا می رود. آب رودخانه ها یا همان آب جاری حاوی مواد معلق مانند شن و ماسه می باشد در حالیکه آب موجود در سفره های زیرزمینی مواد محلول بالایی دارد.

در ادامه به دسته بندی و انواع ناخالصی های آب اشاره می شود.

          مواد جامد معلق

مواد جامد معلق شامل گل و لای، شن و ماسه و سایر مواد ریز دانه می باشد، که در آب حل نمی شود و باعث ایجاد کدورت می گردد. وجود مواد معلق در آب، باعث ایجاد گرفتگی و تجمع در سیستم های تاسیساتی می شود.

          مواد جامد محلول

مواد جامد محلول در آب شامل مواد معدنی و مواد آلی است. حضور هر یک از این مواد در آب باعث بروز مشکلاتی می گردد.

مواد معدنی محلول در آب شامل طیف گسترده ای از یون ها مانند نیترات، نیتریت، کلسیم، منیزیم و فلزاتی همچون آهن و سرب و … می باشد.

مواد آلی محلول در آب ترکیباتی هستند که حاوی کربن باشند. این ترکیبات در اثر عبور آب از لایه های خاک و افزودن سموم کشاورزی و احتمال ترکیب آب با فاضلاب شهری و یا صنعتی، در آب ترکیب می شوند. حضور مواد آلی محلول در آب باعث ایجاد رنگ، بو و طعم نامطبوع می گردند.

          موجودات زنده مانند میکروارگانیزم ها و عوامل بیولوژیکی آب

وجود انواع باکتری ها، جلبک ها، ویروس ها، انگل ها و مواد درشت دانه بیولوژیکی از دیگر مشکلات آب است. هرچند تمامی میکروارگانیزم ها مضر نیستند، اما جداسازی آن ها از آب به دلیل عدم غربال، امری واجب می باشد. بسیاری از بیماری های همه گیر مانند اسهال، وبا، حصبه و عفونت انگلی از آب منتقل می شود.

سختی آب چیست؟

سختی آب یکی از فاکتورهای سنجش کیفیت آب می باشد که در کف کردن صابون، شفاف بودن لیوان های چیده شده در کابینت، در رسوب دیگ های بخار و سایر تجهیزات تاسیساتی تاثیر گذار است. آب سخت در صنعت باعث ایجاد رسوب، خوردگی و کاهش راندمان تجهیزات می شود.

حضور کاتیون های دو ظرفیتی در آب مانند کلسیم، منیزیم، آهن، منگنز، استرانسیوم و … باعث ایجاد سختی آب می شود. از آنجا که بین این کاتیون ها معمولا غلظت کلسیم و منیزیم نسبت به سایر دو ظرفیتی ها بیشتر است، عمدتا سختی را ناشی از کلسیم و منیزیم می دانند. ولی واقعیت این است که سایر دو ظرفیتی ها هم باعث ایجاد سختی در آب می شوند. در آب های زیرزمینی به دلیل عبور آب از لایه های خاک و انحلال نمک های موجود در خاک، عموما میزان سختی بالاتر از آب های سطحی است. وجود سختی در آب از دیدگاه بهداشتی عارضه ای ندارد. اما وجود سختی در آب مورد استفاده در صنعت جدا مساله ساز است. بطور کلی از نظر میزان سختی 4 دسته آب داریم:

  • Soft water یا آب نرم که سختی آن کمتر از 50 mg/l as caco3 است.
  • آب نسبتا سخت که سختی آن بین 50 تا 150 mg/l as caco3 می باشد.
  • آب سخت که سختی آن بین 150 تا 300 mg/l as caco3 است.
  • آب بسیار سخت که سختی یا TH آن بزرگتر از 300 ppm as caco3 است.

بطور کلی دو نوع سختی وجود دارد: سختی دائم و سختی موقت. که مجموع این دو سختی را سختی کل یا TOTAL HARDNESS می نامند. سختی موقت را می توان با حرارت دادن از آب حذف نمود در حالیکه برای حذف سختی دائم نیاز به دستگاه سختی گیر داریم.

سختی موقت

اگر کاتیون های ایجاد کننده سختی مانند کلسیم و منیزیم به همراه آنیون های کربنات یا بی کربنات باشند، به آن سختی موقت یا سختی کربناته گفته می شود. سختی کربناتی یا موقت، در اثر حرارت ناپایدار بوده و باعث رسوب کربنات کلسیم، CO2 و آب می شود. رسوب ایجاد شده در کتری به دلیل وجود همین سختی موقت می باشد.

این نوع سختی چون بسیار نامحلول تر از سختی دائم است، مشکلات بیشتری را در تاسیسات حرارتی ایجاد می کند. بعنوان مثال آب با سختی موقت در دیگ بخار ایجاد رسوب کرده و راندمان آن را کاهش می دهد. به همین دلیل همواره توصیه می شود از سختی گیر مناسب قبل از تجهیزات گران قیمت استفاده نمایید.

سختی دائم

اگر کاتیون های ایجاد کننده سختی مانند کلسیم و منیزیم با آنیون هایی مانند سولفات، سیلیکات، فسفات، کلراید، نیترات و یا هر آنیونی به غیر از کربنات و بی کربنات همراه شود، در آن صورت سختی دائم در آب وجود دارد. چنانچه این آب در تاسیسات صنعتی مورد استفاده قرار گیرد، رسوب ایجاد شده باعث ایجاد پدیده خوردگی حفره ای یا pitting می شود. این رسوب به دلیل بوجود آمدن پیل گالوانیکی باعث خوردگی فلز می گردد. باید توجه داشت که سختی دائم بدون گرم شدن آب هم باعث ایجاد رسوب می شود.

واحد سختی آب

همواره بین سختی و قلیائیت آب ارتباطی وجود دارد. با داشتن میزان سختی کل و قلیائیت، می توان مقدار سختی موقت و دائم و قلیائیت فلزات را تعیین نمود.

برای بیان میزان سختی آب، روش های مختلفی مانند روش آلمانی، انگلیسی، فرانسوی و امریکایی وجود دارد که در ایران معمولا از روش انگلیسی با واحد گرین grain استفاده می شود.

گرین واحد اندازه گیری بسیار قدیمی می باشد که قدمت آن به عصر برنز بر می گردد. گرین در واقع بر اساس وزن یک دانه غلات ایده آل تعریف شده و بر اساس میانگین وزن توده های دانه گندم و جو محاسبه شده است. واحد گرین برای سنجش جرم بکار می رود و اصالت آن به سیستم وزن سنتی انگلیس بر میگردد.

یک گرین دقیقا برابر 64.79891 میلی گرم است. دسته بندی سختی گیر ها هم بر اساس واحد گرین صورت می گیرد و معمولا در ظرفیت هایی بین 30000 گرین تا 1000000 گرین تولید می شوند.

مشکلات استفاده از آب با سختی بالا

آب با سختی بالا چه بصورت دائم و چه موقت، معضلات بسیاری را در زمینه مصارف روزمره و همینطور در صنعت ایجاد میکند.

مشکلات سختی آب در بخش صنعتی

  • دیگ های بخار و آبگرم:

آب با سختی بالا در درون دیگ های بخار و دیگ های آبگرم باعث ایجاد رسوب و گرفتگی می شود که از یکسو راندمان این دستگاه ها را به شدت پایین می آورد چرا که باعث عدم ارتباط موثر شعله با آب می شود. لذا مصرف انرژی را به شدت بالا می برد. از طرف دیگر در سختی دائم ایجاد خوردگی امری معمول است. لذا دیگ ها در نقاط آسیب پذیرترشان دچار پدیده خوردگی می شوند و نیاز به تعمیر و تعویض لوله های آتشخوار پیدا می کنند. که این امر هزینه های بسیار گزافی را به کارفرمایان تحمیل می کند.

  • برج خنک کننده یا کولینگ تاور و سیستم های تبخیری:

در سیستم های خنک کننده ای که بر اساس تبخیر آب عمل میکنند مانند برج خنک کننده، کولرهای آبی، زنت، ایرواشر و … بطور مداوم آب وارد سیستمی می شود که هوای گرم اطراف وارد آن شده و گرمای هوا با قطرات آب افشانه شده بر روی پکینگ ها باعث تبخیر قطرات آب می شوند. در این تبخیر بخشی از آب که از سیستم خارج می گردد انرژی گرمایی مورد نیاز تبخیر را از هوای گرم دریافت می کند. لذا هوا خنک شده و به مصرف محیط های داخلی بنا می رسد و یا در پاره ای از اوقات بخش آب تبخیر نشده نیز دمای خود را از دست داده و خنک می شود و آب خنک شده جهت خنک کردن سیستمی دیگر به بیرون پمپاژ می شود.

حال اگر در درون آب عوامل رسوب گذار وجود داشته باشند، تمامی این املاح بر روی پکینگ ها و یا آب باقیمانده در سیستم تجمع کرده و رسوب بسیار زیادی در کل سیستم ایجاد می کند. لذا در سیستم های تبخیری اگر آب با سختی بالا وارد شود بعد از مدتی رسوبات سفید رنگ تمام سیستم را گرفته و بطور کلی عملکرد دستگاه ها را مختل می کند. که طبیعتا هم رسوب گذاری و هم خوردگی در کل سیستم دیده می شود.

  • لوله کشی:

در سیستم های انتقال آب و پمپاژ، آب با سختی بالا به تدریج رسوبات بسیار سختی ایجاد می کند. این رسوبات به مرور زمان انباشته شده تا حدی که قطر داخلی لوله ها چندین سایز کوچک می شود. طبیعتا این امر باعث مسدودی لوله ها و یا افت فشار شدید می گردد. این موضوع بالطبع به سیستم پمپاژ نیز فشار وارد می کند. رسوبات ایجاد شده در سیستم پایپینگ هم هزینه های عملیاتی را افزایش داده و هم هزینه های تعمیر و نگهداری را در پی دارد.

معضل آب سخت در صنعت

سختی آب در لوله

مشکلات سختی آب در بخش خانگی

  • رسوب در کتری ها:

در منازل مسکونی که آب سختی قابل توجهی دارد، بطور قطع با نگاه انداختن به داخل کتری می توان رسوبات سفید رنگ گچ مانندی را مشاهده نمود. این امر باعث خوردگی و سوراخ شدن کتری شده و همچنین مصرف انرژی بیشتر برای به جوش آوردن آب می شود.

  • افزایش استفاده از مواد شوینده و مشکلات پوست و مو:

صابون در مجاورت آب سخت کف نمی کند. این امر باعث می شود مصرف آب و مواد شوینده بالا رفته و در عین حال مواد شوینده به جای مانده در لابلای موها باعث بروز مشکلات پوست و مو میشود.

  • معضلات سختی آب در منزل

    آسیب به ماشین ظرفشویی و ظروف:

سختی آب باعث ایجاد رسوب در ماشین ظرفشویی و قطعات داخلی آن شده و همچنین دلیل وجود لکه های سفید رنگ روی ظروف نیز می باشد.

با استفاده از سختی گیر در ورودی منازل می توان طول عمر وسایلی مانند ماشین ظرفشویی را افزایش داد.

  • رسوب بر روی شیرآلات سرویس های بهداشتی:

آب سخت به مرور زمان باعث ایجاد رسوب بر روی تمامی شیرآلات ساختمان می شود.

رسوبات ناشی از سختی سفید رنگ بوده و علاوه بر ظاهر نامناسبی که ایجاد می کند، ممکن است باعث آسیب به شیرآلات نیز گردد.

  • رسوب روی سنگ ساختمان:

 شستشو نمای ساختمان با آب سخت باعث ایجاد رسوب روی سنگ نما می شود. استفاده از آب با سختی پایین می تواند مشکلات اینچنینی را از بین ببرد.

به نظر می رسد استفاده از سختی گیر مناسب و حذف سختی از آب هم برای موضوع سلامتی و هم برای حفاظت از سیستم های صنعتی مرتبط با آب امری اجتناب ناپذیر است. در بخش صنعت همچنین هزینه های تعمیر و نگهداری، تخریب و تعویض تجهیزات هزینه های بسیار هنگفتی برای کارفرما در پی دارد. برای مثال تعویض لوله هایی که در درون مصالح و زیر زمین یا درون دیوارها کار شده، در زمانی که رسوب آنها را مسدود کرده، امری بسیار پر هزینه و دردسر ساز است که میشد و میشود با کمی توجه و به کار گیری ادوات کنترل سختی از این امور جلوگیری نمود.

سنجش سختی آب

برای سنجش سختی کل از روش تیتراسیون EDTA (Ethylenediaminetetraacetic acid) استفاده می شود

نمک EDTA می تواند با یون های کلسیم و منیزیم موجود در محیط وارد واکنش شود و تشکیل کمپلکس پایدار کلسیم یا منیزیم دهد.  از آنجا که این کمپلکس ها بی رنگ هستند برای تشخیص نقطه پایان آزمایش از معرف رنگی E.B.T استفاده می شود. این معرف آبی رنگ است ولی در محیط قلیایی و با حضور کلسیم و منیزیم قرمز می شود. پس در ابتدا ماده EBT در آب ریخته می شود. اگر آب فاقد کلسیم و منیزیم باشد، آب به رنگ آبی یعنی رنگ EBT در می آید که نشان دهنده عدم وجود سختی در آب است.

در صورتیکه کلسیم و منیزیم درون آب باشد (وجود سختی و نیاز به سختی گیر)، ترکیب کلسیم و منیزیم با EBT به رنگ قرمز در می آید. در اینصورت مشخص می شود که آب دارای سختی می باشد. حال اگر به این نمونه، نمک EDTA اضافه شود، از آنجا که کمپلکس کلسیم و EDTA پایدارتر از کمپلکس EBT و کلسیم و منیزیم است، این دو یون از کمپلکس EBT آزاد شده و به سمت EDTA می روند. لذا EBT مجددا آبی می شود. پس اگر آب در حضور EBT قرمز شد، با تیتر کردن EDTA و اندازه گیری مقدار آن تا لحظه آبی شدن مایع، می توان به میزان سختی دست یافت.

کیت های سنجش سختی موجود در بازار دقیقا از همین روش استفاده می کنند.

    نحوه استفاده از کیت سختی سنج

یکی از معمولترین روش های اندازه گیری سختی آب، استفاده از کیت سختی می باشد که راهبری بسیار ساده ای دارد. لطفا توجه فرمایید جهت انتخاب سختی گیر آب مناسب، باید بصورت دقیق سختی آب مشخص باشد و استفاده از این کیت در صورتیکه آنالیز آب در دسترس نباشد، پیشنهاد می شود.

معمولا کیت سختی سنجی شامل ظرف نمونه گیری، محلول EDTA و محلول EBT می باشد. برای انجام آزمایش سختی باید ابتدا ظرف آزمایش را با آب مورد آزمایش شستشو داد و تا خط نشانه (معمولا 10 میلی لیتر) پر نمود. سپس دو قطره از محلول شماره یک یا همان EBT به آب اضافه می شود. در صورتیکه رنگ آب، آبی شود، دارای سختی نیست. اما چنانچه رنگ آب قرمز شود، آب سختی دارد.

سپس باید از محلول شماره دو یا همان EDTA بصورت قطره قطره به آب اضافه نمود. بعد از افزودن هر قطره باید ظرف را تکان دهید تا قطره کاملا در آب حل شود. تا جایی که رنگ آب از قرمز به آبی در بیاید باید از این محلول اضافه نمود. سپس تعداد قطرات اضافه شده در عدد 17.1 ضرب می شود و عدد به دست آمده میزان سختی آب را نشان می دهد. میزان سختی به دست آمده بر حسب میلی گرم در لیتر یا PPM (کربنات کلسیم) می باشد.

کیت سنجش سختی آب

نمایش 1–20 از 38 نتیجه

فیلتر محصولات
مرتب سازی بر اساس
بر اساس برند
بر اساس قیمت
حداکثر ظرفیت (گرین)
فیلتر محصولات
مرتب سازی بر اساس
بر اساس برند
بر اساس قیمت